Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
10 Agustos 1977 de Akşehirde doğdum.İki kardeşin küçüğüydüm.Bü yüzden bakkal market işleri sorumlusuydum. Biz Akşehirliler kendimizi Nasrettin Hoca'nın torunu olarak gördüğümüz için fıkra anlatmak bizde gelenektir.Bu yüzden sokaklar gülen insanlarla doludur. Güle güle yatılı okullarda okudum, insanlar bana 'deli' dedi. Anlamadım insanları zira annelerimiz bizi uğurlarken hep 'Güle Güle' derdi. Büyüdüm hala anlamıyorum insanları. Şimdi insanlar aşka ömür biçiyorlar. Üç yıl diyen var, üç ay ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!