Ne elimden tutan var, ne de yüzüme bakan
Ben bitince demek ki sevenlerimde bitti
Gönlümün musluğundan kesildi diye akan
Sırtımı sıvazlayıp övenlerimde bitti
Artık benim hiç kimse anlayamaz derdimi
Kapladı ya içimi çözülmeyen kördüğüm
Ben aşkınla yıllardır aldatmışım kendimi
Demek sen değilmişsin rüyalar da gördüğüm
Kimler geldi kimler geçti bu handan
Sende bir gün geçeceksin unutma
Ecel gelip sardığına dört yandan
Sende bir gün göçeceksin unutma
Bu nasıl bir çiledir nasıl kaderdir rabbim
Bir kulunun her gün dert vermesinden usandım
Onu her görüşümde kalbim dururken kalbim
Düşlerimi yerlere sermesinden usandım
Bitmeyen kederden, dertten, çileden
Yalandan dolandan hırdan hileden
Ağadan paşadan kuldan köleden
Usandım dostlarım usandım artık
Senelerden sonra karşıma çıkıp
Gönül sarayımı yeniden yıkıp
Elini uzatıp yüzüme bakıp
Nasılsın der birde hiç utanmadan
Beni bırakırken taptıklarını
Ben senin yüzünden delirip her gün
İtilip kakılsam utanmaz mısın
Hapisten hapise edilip sürgün
Horlanıp bakılsam utanmaz mısın
O gün gelip şu kapımı
Çaldın keşke çalmasaydın
Bir bakışla tüm aklımı
Aldın keşke almasaydın
Sen olmazsan benim derdim
Boşa gitti alın terin
Kalmadı bir metre yerin
Senin derdin fazla derin
Çıkmaz artık bu bağdan gül
Var git buralardan gönül
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!