Çabucak unutup son naatleri
Dilinde ballanan o vaatleri
Vuslata ayarlı tüm saatleri
Durdurdun sonunda durdurdun işte
Özümü sözümü vurup grama
Ey vefasız gidiyorum
Yola çıktım işte aha
Sana rica ediyorum
Sorma beni sorma daha
Bir bela başımı saçımı yolar
Zoruyla zulmüyle içime dolar
Yıllardır zannettim zamanla solar
Sormayın halimi sormayın gitsin
Vefasız kendine güveniyorsa
Beni yollardaki taşlara sorsun
Bende onun kadar sevdim diyorsa
Beni gözlerdeki yaşlara sorsun
Dünyayı evirip çevirenlerden
Elbet bir gün hesap sorulacaktır
Toplumun üstüne devirenlerden
Elbet bir gün hesap sorulacaktır
Huzurun başını tıkayanlardan
Sen bir değil sevdiğim hemen hemen her gece
Yatağından fırlayıp lambayı yaktın mı hiç
Adını sayıklayıp adını hece hece
Pencereye koşarak yollara baktın mı hiç
Olmadık zamanda olmadık yerde
Gözümden yaşları döktürür soysuz
Aldırış etmeden düştüğüm derde
Dizlerim üstüne çöktürür soysuz
Ayırdılar oktan, yayı
Paylaştılar tüm dünyayı
Yaşıyorlar dayı dayı
Soysuzluğun doruğunda
Her nerde görürsen beni her nerde
Yüklemek serbesttir derdimi derde
Sen zalim oldukça benim bu yerde
İsmimin cismimin sözü mü olur
Yaprak yaprak solup solup
Ben ağlarken dolup dolup
Senelerdir bir yol bulup
Gelmiyorsan suç benim mi
Bu talihsiz aşkın ile




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!