Sensiz yaşamak sensiz bir bilsen ne kadar zor
Tek kalbimi değil ki, dünyamı sarıyor kor
Ne hayatta tat vardır ne bahçede ne bağda
Bana inanmıyorsan, git de sevenlere sor
Söndürdü içimde yanan ateşi
Bir daha yeniden yakmıyor hınzır
Sanki ben değilim eski güneşi
Dönüp de yüzüme bakmıyor hınzır
Neden oturdun ki çeşme başına
Bana bir bardak su vermeyeceksen
Yazık endamına yazık yaşına
Şu garip halimi görmeyeceksen
Feleğin bayırı çöktü düzüme
Ölsem de gülsem de gözüm yaşını
Seninle dökmeye yükümlüyüm ben
Her derdi her yerde her zaman inan
Seninle çekmeye hükümlüyüm ben
Ne zaman maziye takılıp kalsam
o anda beynimi yırtar alarm
Hele ki birazda derine dalsam
İçimi acıtır hatıralarım
Dertlerimi saklayınca dertsizlerin yanında
Çok gamsızsın diye beni gören herkes deli sanar
Bilmezler ki, sonra değil, hem de hemen anında
Biri sana el uzatsa hissederim içim yanar
Daha yol yakınken yaram kanıyor
Ben nasıl hasretin içine düştüm
Elleri elimde canım yanıyor
Ben nasıl kasvetin içine düştüm
Yeter artık hüznüm zulmetme bana
Seviyorum diye kastetme cana
Ömrümün yarısı çok bile sana
Benimde gülmeye ihtiyacım var
İp çektim aramıza, geçme diye bu yana
Tebellüğ bile ettim her sesimi duyana
Değil;boynunu büküp, sözlerime uyana
Benim sönmek bilmeyen köze ihtiyacım var
Sen benim yüreğimi buza çevirdin buza
Sana ne diyeyim ki, yere batsın iltican
Her ne olursa olsun sonsuza dek sonsuza
Hani biz bir bedende iki candık iki can
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!