Her insanın sabah ilk uyanışı bir şiirdir kimi hüzünlü kimi neşeli kimi belirsiz.
Yorma kendini memnun olmaz hiç kimse ve hiç kimse yormaz kendini sen memnun olasın diye...
'Benim Kahramanım...
'Köyde çiftçi,,
'Zonguldakta madenci,,
'Ankarada ardiyeci,,
'Gençlik kuşağında grevci,,
'Istanbul'da işçi,,
Acımsı şekersiz bir kahve yap kendine
sıkıştır bütün kelimelerini fincanın dudak boşluğuna...!!!
En büyük zulümdür insanın insana yaptığı...!!!
Oysa küllü mahlukât için yaratılmıştı kainat...!!!
insan dokundu toprağa taşa ağaca ve suya...!!!
Kimse çok meşgul değildir zaman sadece bir öncelik meseledir...
Emek ve Sevgiyi karşılıksız verirseniz karşılıksız alırsınız...!!!
Günün birinde hiç bu kadar yorulacağımı düşünmemiştim notlar yazmak isterdim diğer günlere kalması için yazamadım belki de hatırlanmaktan korktuğum için bir uçurumun kenarında oturup uzakların seyrinde sessizce kaybolmak gibi...!!!
Kayıp düşlerin yıkık evleri
Taş duvar buşluğunda serçe kuşlar
Gıcırdayan bir tabure
Kırık cam boşluğuna parıldayan güneş
Tütün tütün yaprakları dökülmüş
Ah benim kırklı yaş şansım ve şanssızlığım ikiniz bir arada mı yaşıyorsunuz...
Denk mi geldiniz beyaz saçlar ile siyah saçlar birbirinize...
Süzülen bir kırlangıcın kanatlarında
Bir kelebeğin ömründe sevmeli insan
Son bir yaprağı kalmış çiçeği sever gibi sevmeli
Umut yüklü gökyüzü yüklü
Öyle yavaş ağır adımlarla değil
Koşar adım düşe kalka sevmeli insan...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!