Bu aralar fazla
-Gibiyim
Son otobüsü kaçırmış da
Sabahı beklemiş gibiyim
Cam kenarına oturanlara
El sallar gibiyim
Adın kalıyor aklımda
Her defasında değişir duygularım
Uzağıma dursan hasret kalırım sana
Yaklaşsan kanat doğurur yüreğim
Ağlarsan soğuk bir rüzgâr eser iliklerime kadar
Kuzeye düşer gölgen güneşim olursun birden
Özlemek ne kadar zorsa,
Kavuşmak da o kadar anlamlı geliyor, dedim
Sonra da devam ettim: Budur işte dünya
Beklediğin kadar zor
Kavuştuğun kadar anlamlı
Biraz karmaşık ve biraz ümit dolu.
Ve insanlar,
Şükretmemi istedi sistemin kölesi olduğum için
Ve insanlar
Beni suçlu ilan etti zincirlerimi kırdığım için
Yitirdim gençliğimi yerli yersiz binlerce yokoluşla
Çalıştım boğaz tokluğuna fakülte çıkışı
Nereye olduğunu bilmiyorum
Başımı alıp gideceğim bir gün
Birkaç gün konuşacaklar
Sonra hatırlamayacaklar
Önemli de değil zaten
Gelmez güzel günler
Dünya paralel evrende bile adil bir yer değil
Her musluktan da plastik akıyor, öyle kirli bir yer burası
Yine de seviyorum bu çöplüğü
Çünkü tüm çiçekler burada doğuyor
Ve her defasında sana burada aşık oluyorum.
Hissediyorum
-Varlığını tepeden tırnağa
Dokunuyorum
-Mesafelere aldırmadan
Görüyorum
-Gözümü kapatsam bile
Sevgilim,
Dünyanın en güzel ismi senin
Yan yana
alt alta
defalarca yazınca şiir oluyor
Söyleyince şarkı
Olabiliriz seninle,
Evlerine çekilmiş iki aşık kadar güzel
Hep birlikte söylenen şarkılar kadar anlamlı
Gün batımında denizin üstünde uçan kuşlar kadar neşeli
Ve yastığın soğuk tarafına kavuşmuş yanaklar kadar huzurlu
Aramızda bilmem kaç bin kilometre,
Mühim değil uzaktan da sarılabiliriz.
Ya seni gördüğümde çıkmazsa kelimeler
Elim ayağım titrer de kızarırsa yanaklarım
Kekelersem, söyleyemezsem, kalırsa içimde
İnanıyorum ki o zaman susarak da anlaşabiliriz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!