Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Yaşam derinliğini yakalamaya çalışan iyi bir çalışma.
Toplum ve bireye felsefik bir bakış.Toplumu bireyler oluşturduğuna göre,toplumdaki yanlıştan acaba biz de yeter payımızı almıyor muyuz?Hep başkalarını eleştirmek yerine galiba birazcık da iğneyi kendimize batırsak,toplumun düzelmesine de minik bir yardımımız dokunur.Kutluyorum bu güzel ve anlamlı şiiriniz için sizi değerli kalem...Saygılarımla...
Toplumsallık olmasa, bireyler bitik
Olanaklar (bireyler) olanaksızlığa yitik *
SOSYAL YAŞAM BİRLİĞİN GÜCÜNDE ÇOĞALAN AYRINTIDAKİ ZENGİNLİKTİR....
BENCİLLİĞİN ÇOĞALMASI BİREYLERİ YALNIZLIĞA YAŞAMI GERİYE GÖTÜREN BİR HASTALIKTIR....
TEBRİKLER DEĞERLİ KALEM.....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta