Müptezel Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

İçimde terkedilmiş bir kentin döküntüleri
Saklambaç oynuyor izler
Dokunduğum her şey toz revan
Fısıldıyor sanki bir ahşap gıcırtısı sen
Bu mezbeleyi kaldırmıyor artık yüreğim
Müptezel bir uğultu hatırıma teneffüs eder
Gözyaşlarım; kurumuş bir çiçeği besler
Sarnıçlar su vermedi sanki
Hiç el değmedi öylece kurtlandılar
Çocuklar didişip gülüşüp oynaşmadılar
Hep terki virandı kış kuzeyden vurdu
Bu göçükte bir ben vardım
Beni de yok saydılar