Müptelayım hayatın acı veren zehrine,
İlmik ilmik oldu her yaşanmışlık derdime,
Her gecenler gün dem vur benim sevgime,
Gelmişim dünyaya müptelayım sepebsizliğime,
Teselliyi nasipte umut buldum,
Eziyeti azmin ışığına serpiştirdim,
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça…
Ve ellerim kelepçede,
Devamını Oku
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça…
Ve ellerim kelepçede,




çok güzeldi emeğinize yüreginize saglık
HARİKA BİR ŞİİRDİ TEBRİKLER SAYGILAR
Acıları unutturan bir gönül mabedi ne güzel....Tebrikler....
acıya,umutsuzluğa müptela olmak,neşeye,umuda müptela olmaktan çok daha kolaydır...neyi daha çok yaşarsan,o sende vazgeçilmez olur..bir bakmışsın acıyı arar olmuşsun...gariptir ama bir o kadar da gerçektir...tebrikler efendim...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta