Müptela Şiiri - Şevki Çiftçi

Müptela

​çoktan geçti olgunluk çağlarımız.
herkesin dünyalık telaşlı zevkleri;
bahçe, tarla ve dünya kavgası;
benimse alın yazım,
bir kalem, bir kelama müptela.

​ne hoş bir tefekkür ve tevekkül...
yüreğimin bir yurdu olsun istedim.
Ben sükunete müptela.

​sılamın yollarında kuşlar süzülür;
Ben şiir, beste ve huzura müptela.

​bir kalp nasıl nura olduysa teslim,
yüreğim ve ben Nur'a öylesine teslim.
ve ben nurlara müptela.

​yazılmış kaderin sesi sayfalarda;
hep aydınlık bir iz bırakır ruhumda.
ve ben kaderime müptela.

​aşkın derinliğinden bahsetmişti kalemler.
risale, risale fesleğen, toprak
ve gül tomurcuğu da müptela.

​kalmaz kimse bekliyor türap,
ve ben yeniden doğarım.
türap ta ebede müptela.
türap ta ebede müptela.
müptela, müptela, müptela.

​Şevki Çiftçi
16072026