Bir çoban kendisine ait olan kulübesinde padişah rüyası gördü.
Uyandı, hayali gerçekliğin soğukluğuyla söndü.
Münzeviydi, barakasının dışını bir deniz sanardı.
Gördüğü rüya ise ölü doğmuş bir balıktı.
Sessizliğiyle hâletiruhiyesinin resmini çizerdi.
Beyaz tuvale umutla dokunan bir ressamdı.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta