Münevver Şenol Şiirleri - Şair Münevver ...

Saf ve temiz ayşeyi alana kadar
Şöyle dünyanın anasını satacak
Bir hatun alsaydın ya Baba
Ozaman bizde azıcık ona benzerdik
Azıcık kurnaz olur
Şöyle köşeyi beş değil

Canımmm Babam uzun zaman oldu seninle dertleşmeyeli,biliyorum sende
özlemişsindir Münevverini,bak geldim işte.-Baba şu zemheri ayını soğuk buz
gibi havayı hiç sevmiyorum.-Kızımmmm kış olmassa bahar olmaz bahar
olmzsa yaz gelmez dört mevsimede ihtiyacımız var.-Ama Baba bende de çok üzücü anıları var,Aralığın ikisinde seni yine buz gibi bir havada annemi
gene böyle bir ramazan,ekimin sonları karnımdaki bebeğimi kaybettim pisi pisine,kızım henüz birbuçuk yaşında eşimin
kankardeşi gezmeye gelmiş İstanbula,bunlar bir çıkıyor evden sabaha karşı

Ölüm kaşla göz arasında derlerdi inanmazdım.
Başıma gelince şaştımda kaldım
Meğer azrail her zaman ensemizdeymiş
onuda anladım.
Geçen akşam hiç bir şeyim yok iken
Aniden gözüm karardı

Zaman,zaman geçmişiyle
hesaplaşıyor insan.
Yıllar önce yaptığı hataları
daha iyi anlıyor.
Kimi zaman göz yaşlarıyla
masum olduğunu anlatmaya çalışıp

Sakın yanlış anlamayın
Aşkı bedende değil
Ruhta yaşamak istiyorum
Bedende aşkın ömrü kısa
Çoğu da yalan

Seninle yolumuz ayrı
kaderimiz bir.
Ne yazık ki,çöp çatan
yanlış çatmış çöpleri.
Sen ayrı telden çalıyorsun.
Ben ayrı telden.

Yurdumun her yeri güzel,Ama
Ben İzmir,de Cennette yaşıyorum
Gece besmeleyle yatıp
Sabah bülbül ve serçe sesine uyanıyorum
Her tarafı arabayla,çocuk parkı
Yemyeşil ağaçlarla kaplı

Bir birini seven iki yürektik
Ama ne yazık ki çaresiz mi çaresiz
Aşk kalemizi savunacak,koruyacak
Güçte değildik
Ne sen Vatani görevini yapmış
Ne devamlı bir işin vardı

Evet canım son defa merhaba diyorum
ve gidiyorum.
Çünki sana yakışan bu
son elvedam.
Ne yaparsın ki,kaderimin hamuru
dertle yoğrulmuş.

Kırk iki yıl iyilikle dedim, olmadı
Yeri geldi yalvardım ama tınmadın
Yaptığın kötülükleri yazdım
Cümle alem okusun bir ders alsın diye
Sen ne okudun nede duydun yada? ?
Yadıklarıma düşmanlarım sevindi