9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Müneccim sual eyledi, lisan-ı gayb ile;
Nereye varır, bu matem ufkunun son durağı?
Garip fısıldadı, lisan-ı can ile;
O, bu topraklarda yeşeren, bir nebat değil,
Bir başka kâinatın, rüyasında deveran,
Farklı bir mevsimin, gölgesinde cereyan,
Öte bir alemin nidası,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta