Bir yüzü gülerken, kalbi hep kinli,
Sözü tatlı gelir, özü zehirli.
Dost gibi görünür, düşmandan beter,
Münafık insanın yüreği kirli.
Dili güler, kalbi kinle doludur.
Dost görünür ama düşman koludur.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta