Münafık Göze İnanır Şiiri - Mehmet Şahan

MÜNAFIK GÖZE İNANIR

Boşuna uğraşıp çeneni yorma,
Münafık; söz değil, göze inanır.
Sonunda da şaşıp nedeni sorma,
Münafık; söz değil, göze inanır.

Kendi değerini asal zanneder,
Nefsi meğerini yasal zanneder.
Senin sözlerini masal zanneder,
Münafık; söz değil, göze inanır.

Adını söylesen bin ahit ister,
Tadını söylesen bin lahit ister,
Yadını söylesen bin şahit ister,
Münafık; söz değil, göze inanır.

O zaten alışık şüpheyle akar,
Yalanla karışık nükteyle akar,
Nefsiyle barışık dikteyle akar,
Münafık; söz değil, göze inanır.

Emin ettiklerin işe yaramaz,
Temin ettiklerin dişe yaramaz,
Yemin ettiklerin düşe yaramaz,
Münafık; söz değil, göze inanır.

Pîr-i Fânî der ki; emin değildir,
Asla duymaz celbi muin değildir.
İkna olmaz kalbi Mü’min değildir,
Münafık; söz değil, göze inanır.

MEHMET ŞAHAN (PÎR-İ FÂNÎ)
01.06.2026 – KAPAKLI