Bir faniye meyil verdim önce,
Bir gonca sundum, bir demet nergis...
Yetmedi; bad-ı saba misali hediyeler saçtım yoluna.
"Ömrüm feda olsun, al bu can senindir" dedim.
Kudretim yettiğince, varlığımı serdim ayağına;
Gâh ipek bir hil’at, gâh altın bir gerdanlık...
İstedim ki hep vereyim, hiç tükenmesin.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta