MÜNÂCÂT
Ey kalplerin sahibi, gökleri ve yeri yaratan!
Kudretinle var ettin, yokluk içinden hayatı çıkaran.
Sessiz gecelerde kulağımı sana verdim.
Gözyaşlarım secdeye düştü; içimi sana serdim.
Ne varsa fanidir; tükenir, un ufak olur.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Tebrikler.. Çoğumuzun tesbihlerden sonra el kaldırsığımızda ne diyeceğimizi bilemiyoruz.. Rabbimizden ne isteyeceğimizi bile bilemeyebiliyoruz.. Gğzel bir münacaat olmuş..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta