MÜNÂCÂT
Ey kalplerin sahibi, gökleri ve yeri yaratan!
Kudretinle var ettin, yokluk içinden hayatı çıkaran.
Sessiz gecelerde kulağımı sana verdim.
Gözyaşlarım secdeye düştü; içimi sana serdim.
Ne varsa fanidir; tükenir, un ufak olur.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Tebrikler.. Çoğumuzun tesbihlerden sonra el kaldırsığımızda ne diyeceğimizi bilemiyoruz.. Rabbimizden ne isteyeceğimizi bile bilemeyebiliyoruz.. Gğzel bir münacaat olmuş..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta