Ey Kul!
Mümin Rab’bini birler ve ona kulluk eder,
Aracılar tanımaz, yalnız Rab’binden bekler…
Ey Kul!
Mümin Rab’be inanır, emirlerini dinler,
Esaslarını tanır, retlerini terk eder…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta