Bir mezar kazdım göğsümün tam ortasına,
Sütümle besledim ölümü, her gece kan uykusuna.
Ben bir anne değilim, ben canlı bir tabutum artık,
İçimde nefesi kesilen, dışımda kokan bir karanlık.
Bak, parmaklarım eriyor, dokunduğum her neşe haram,
Kendi etimden tiksiniyorum, ben yaşayan en derin yaram.
Tanrı beni unuttu, ben ise Tanrı’yı affetmedim,
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Teşekkür ederim
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta