Bir mezar kazdım göğsümün tam ortasına,
Sütümle besledim ölümü, her gece kan uykusuna.
Ben bir anne değilim, ben canlı bir tabutum artık,
İçimde nefesi kesilen, dışımda kokan bir karanlık.
Bak, parmaklarım eriyor, dokunduğum her neşe haram,
Kendi etimden tiksiniyorum, ben yaşayan en derin yaram.
Tanrı beni unuttu, ben ise Tanrı’yı affetmedim,
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Teşekkür ederim
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta