Bir mum yaksa dünyayı aydınlatacak insanların ipini, mumun içinden çekip aldılar.
Kimi ipe bahane buldu, kimiyse muma.
Polenleri boşa harcamaz taç yapardı saçlarına
Yağmur damlalarından nazar boncuğu
Ağlamaklı sesinden serenad yapardı sana.
Boşu doldurur, doluyu sevgisiyle taşırırdı kimi insanlar.
Gökkuşağının rengini ikiyle çarpardı.
Notaları büyütür, piyanisti bile şaşırtırdı.
Karanlığı romantizm yakan güneşi umut olarak sunardı size.
Ayaklarının altından çekip aldınız güvenle bastığı toprağı.
Umutlarına hayal kırıklığı
Cebelleşmelerine acizlik dediniz.
Mum yaktı ipini çekip almadan SÖNDÜRDÜNÜZ.
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 13:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
TÜM YORUMLAR (1)