Bir mum yaksa dünyayı aydınlatacak insanların ipini, mumun içinden çekip aldılar.
Kimi ipe bahane buldu, kimiyse muma.
Polenleri boşa harcamaz taç yapardı saçlarına
Yağmur damlalarından nazar boncuğu
Ağlamaklı sesinden serenad yapardı sana.
Boşu doldurur, doluyu sevgisiyle taşırırdı kimi insanlar.
Gökkuşağının rengini ikiyle çarpardı.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta