eşkiyakoyakların ateşinde kaldı tabuların sürgünlediği şaibeli kimliğim
şimdi gözbebeğinin darağcına maphusluk bir efkarla devrilirim
göz çukurlarında gerillaca çarpıştığım koyakların yankısı hatırlamaz beni
saçların, yerkabuğundan fışkıran kardelençiçekleri kadar uzak
ve gözlerin, karanfillerin çiçeklendiği militan okyanuslar kadar ıslaktır
ah biryanım korkunççıbanlarla çürür öteyanım eşkıya yaralarda saklıdır…
bu şiir kanlanmış kasırganın korkunç uğultusundan çalıntıdır
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta