Leşçiçekleri döküyorum hayvan mezarlığında
yılanların zehrini emzirtiyor omurgam
depresyonlu ölümün vahşi kaburgasından
korkunçca yaratıldım korkutucu aşklarla…
sürüngen kibirleri konformistliğimden taşıp
dökülüyor dehlizine adliye sarayımın
haşarat tiksintisi leşçiçekler saçıp
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta