Sen varken bir adı vardı bu şehrin,
şimdi ise yitirilmiş kimlikler
topluyorum yollardan.
Baktığım bütün vitrinlerde
asılı düşler görüyorum,
bir baskı makinesi gibi
dönüyor beynim.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Gittiğim yerlerde senden endişeli bir şehrin
kıyı evine sığınıyorum.
Kapım açılıp kapanıyor,
tedirgin kapının menteşe sesleriyle
zihnimin bilinmedik kuytularına sığınıyorum.
Şiiri oldukça beğendim. Başarılar
Anlamlı... Hemde çok hoş, ama keşke şiir şeklinde yazsaydınız...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta