Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Geceler geceler geceler, geceler değilmidir ruhumuzuda kapkara elleriyle boyayan, hiç düşündünüz mü neden geceleri kendimizi bu denli yalnız hissederis, neden kendimizle geceleri konuşuruz??? Tebrikler, devammmm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta