Müjgan Okları - Garib Çoban
Bir gün herkesin yerinin doldurulamayacağını anlayacaksınız.
Sonra nasıl ve neden olduğunu bilmeden.
İstemeden en sevdiğim renk oluyorsun.
Ben sonbaharım, sen Eylül.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Aşkta bir savaştır, zaten...
Galibi, "sevdiğindir"
Sevildiğinden emin değilsin ya,
"Kaybeden de" senin olabildiğin...
Elinden kayıp gittiğinde anlarsın durumu
Yenildiğini ama...
Çaresizliktir, geride kalan...
Tebrikler Engin Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta