Mühür Kırıldı Şiiri - Zühre Türkeli

Mühür Kırıldı
O mühür kırıldı, ne bir fırtına koptu ne de çığlık; Sadece buz kesti içimde, geride kalan her sıcak anı. Bir avuç yalanla sustu, bana ait sandığım o büyük ışık, Ve dünya, ait olduğum yerde, tam ortadan ikiye yarıldı.

Oysa ben o sırça köşkün her taşına güvenmiştim, Sana adanmış her şiiri, her nefesi süslemiştim. Şimdi bakıyorum, omuzlarımda artık savaşma gücü yok, Bu yük, ne kin ne de nefret; sadece yorgun bir bitkinlik.

Beklediğim bir hesaplaşma değil, bir isyan çığlığı değil, Tüm yelkenler indirilmiş, denizin ortasında kalmış gibiyim. Ne dalgalarla boğuşacak bir arzum kaldı, ne de bir liman arayışı. Bırakıyorum aksın, kaderin çizdiği o soğuk ve sessiz su yolu.

Artık ne öfke kalır, ne de seni geri kazanma hevesi. Hiçbir şey beklemiyorum; ne bir özür ne de bir dönüş. Kalbimde bir çöl sessizliği, kaybolmuş izlerin düşüşü. Boş bir sahneye bakıyorum, perde çoktan kapandı. Elimde kalan sadece, kırık bir aynanın yansıması.

Şimdi taşınırım usulca, kendime yeni bir bilinmeze, Artık adın geçmiyor, hiçbir geleceğe dair cüretimde. Bütün köprüler yanmış, geriye dönülmez o son noktada, Gözümde ne yaş kaldı ne de umut kırıntısı.

Sadece bitkin bir kabulleniş var, buz tutmuş bir sükût. O büyük hasar içinde, kendi dinginliğimi buldum. Gidiyor musun? Git.. 16.11.2025