Mühür Kırıldı
O mühür kırıldı, ne bir fırtına koptu ne de çığlık; Sadece buz kesti içimde, geride kalan her sıcak anı. Bir avuç yalanla sustu, bana ait sandığım o büyük ışık, Ve dünya, ait olduğum yerde, tam ortadan ikiye yarıldı.
Oysa ben o sırça köşkün her taşına güvenmiştim, Sana adanmış her şiiri, her nefesi süslemiştim. Şimdi bakıyorum, omuzlarımda artık savaşma gücü yok, Bu yük, ne kin ne de nefret; sadece yorgun bir bitkinlik.
Beklediğim bir hesaplaşma değil, bir isyan çığlığı değil, Tüm yelkenler indirilmiş, denizin ortasında kalmış gibiyim. Ne dalgalarla boğuşacak bir arzum kaldı, ne de bir liman arayışı. Bırakıyorum aksın, kaderin çizdiği o soğuk ve sessiz su yolu.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta