I
Tûyî mürg olsam da nişânına konsam,
Cân veren nefesinle revân olsam!
Üflerken hâk-i derdime cân-bahş nefesin,
Ruhum erisin o nigeh-bân bakışında...
II
Ey mühür-çeşm! Heşmet-i rüzgârı dinle,
Bezm-i uşşâka binelim sebû bulutlarla!
Şehr-i nâbâkâna mihr tohumu saçalım,
Sâkî olalım hâk-i tûdeye âb-ı hayât!
III
Sâl-hâ iki küh gibi visâl bulamadan,
Aslımız peyvend oldu derûnımızda...
Gam-ı firkatle şehr-i dil-figârına götür beni,
Ruhsârın âfitâbım olsun dâmânımda!
IV
Âh! Sükût ederken nefes-i cân-fezânı üfle,
Kâinât donsun, deminle ihyâ olsun mevt!
Şi'r-i âteşînim âhırî azûkım olsun,
Sâkî! Şarâb-ı aşkı içir dil-i nâ-şâdıma...
V
Türkü-i ebedimiz hiç hâmuş olmasın,
Çerâğ-ı ümmîdi sabâlar terennüm etsin!
Taht-ı zümrüt değil, arş-ı sefîde çıkalım,
Ânın ömr-i cevîd olsun, dünyâ dursun!
Kayıt Tarihi : 6.7.2025 00:45:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gözleriyle kalbimi mühürlemiş kalbimin sahibine
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!