Aç ellerini kollarını havaya
Aç gözlerini güzelim. Şimdi yaz vaktidir.
Laf aramızda/ gecenin üç buçuğunda,
Mahallemizin ince boyunlu kızları
Ve yine mahallemizin bir diğer ucunda konuşlanıyorlardı
Ve ne münasebet canım
Günah falan demeden/ ve yalan yanlış dinlemeden
Ve şehvetle konuşuyorlardı
Yine mahallemizin
İnce bıyıklı, ayaları henüz terlemiş oğlanlarını.
Laf aramızda,
Tam bu esnada,
Şiirimizin kahramanı ince bıyıklı Muktedir,
Yani sevdiği uzakta olan,
Sabaha karşı, ayazda,
Yani doğarken güneş dünyamıza,
Yani tam anlamıyla doğmamış henüz, şafak sökmemiş.
Fakat güzelim/ bir gün elbet şafak da söker
Tutup beyaz ellerini
Namussuzun birinden çekip aldığımda.
Şiirimizin kahramanı ince bıyıklı Muktedir,
Keten gömleğinden tam üç düğme çözmüş
Ve bağrını açmış,
Ve sinesini bağrından taşırmış,
Biraz tedirgin,
Biraz rahat,
Ve belki de biraz şaşırmış,
Ve yarın ne olup ne bitecek bilmeden,
Dinliyor,
Ezanını
Efkarını
Heyecanını
Semih İşbaşKayıt Tarihi : 3.2.2012 13:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yazdan kalma bir şiirimizle sizlerle ilk buluşmayı gerçekleştirmek istedim. Şiir Bursa kokuyor bence




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!