Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"ŞÜPHESİZ Kİ BİZ, SİZİ, İŞLERİNİZİ BİRBİRİNİZE GÖRDÜRESİNİZ DİYE, FARKLI KONUMLARDA VE SEVİYELERDE YARATTIK." -Ayet-i kerime meali-
Tebrikler Özcan bey kardeşim.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta