Bu rüzgârla, şimdi çoktan unuttuğum
Tarlalarda başaklar eğiliyor;
Değirmen miydi depo mu, o yıkık...
Terkedilmiş yapının bacasında,
Derin düşüncelerde iki leylek;
Birisi ayakta ve çökmüş diğeri.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu adam tıp profesörü mü şair mi anlamak güç. Harika mısralar..
Sanırım bizim de ardımızda...
Ölüm, zaman ormanının parsı.
Kimse elinden kurtulamayacak...Sevgiler sevgili Hatemi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta