bir nefes almak muhayyel değil mi
dert mi satar bana
ölgün yüzlerden dökülen sakal
sonra ibrikler
bir nargile keyfine nadan şadırvanlar
koparır mı heykelimi izdihamdan
sonra köyler köylüler
onca yaşanmışlığı
bir aldırmazlık tespihine dizenler
düzinelerce kol saati
yüzyılların kükrediği okyanuslar
durgun bir anda yakalanan kız kulesi
hatıralar kadar basit saçların
yürek yaran kıpırtıların güneşli vakitlerinde
aldı götürdü beni
eskittiğimiz gravürler
bir meczup tayfasına
mustahdem
değil de yürüyüşüm
bir nefes almak muhayyel değil mi
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta