Geçemedim, ne candan, ne de dünyadan,
Kırk yıl oldu, uyanamadım uykudan,
Kulluk nerede, geçemedim o yardan,
Tatlı geldi dünya, sıkılmadım oyundan.
Yalnızlığımda yine sen varsın loş odamda,
Kimseler anmazken hep sen vardın yanımda,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta