Ömrün ne kadar olsa, elbet bir gün öleceksin.
Dört kollu tahta ata sen de bineceksin.
Ne kadar güçlü olsan aczini göreceksin.
Mezar denen derin çukura çaresiz gireceksin.
Mezar karanlık çukur, yalnız kalacaksın.
Kral olsan dünya da, fanisin tadacaksın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta