Kuytuda kalan vedaydın sen;
Ulu bildiklerimin içinde vazgeçemediğimdin
Bulup bulup sakladığım manalardaki inançtın
Dünyaya bıraktığım şiirlerin arasında kalmış son bir hece
Yürüyemediğim yollarda dönüpte bakamayacağım yarınlardın sen.
Kuytuda durulan kavgamdın sen;
Kalemlerin gölgesinde
Şüphelerin kuşatması altında
Suyun sofrasına çökmüş kan ateşinde
Nar çiçeğinin kokusunda
Baykuşların taşıdığı ölüm sırasında
Korkunun ıslığı önünde;
Çocuklar dayanmış kapımıza
Bayram gelmiş gözleriyle
Güneşten bir tebessüm yanaklarında
Buyur ettik baş köşeye
Hal hatır dinledik;
Acılarımızı dindiren kahramanlardan
Çırpındıkça dönemediğin bir ömürsün
Kıyılar silindikçe gözlerinden
Ardında bıraktığın
Çocuktan mavi,düşlerinlesin
İnsansın denize benzersin çünkü.
Kelimeleri hoyratça tükettiğimiz bu derin sularda
Vücut bulup ben olup elediğim,milyon kardeşlerim
Yükümü sarmalayıp bedeninde sancılayan kadın
Ağıtlarımı,çıplaklığımı saklayıp örten gökyüzü
Üzerinde tepinip geçtiğim,incittiğim toprak
Ömrümün yarısında sırtlayan diğerinde elimden sıkı sıkı tutan,
Koskoca bir hayat!
Selamsız,sabahsız gecelerden geçsek
Koynumuzda duvarlar,sabahlar üşütse
Kanımız üşütse sonra,
Kalksak yalınayak,gücümüz çaya yetse
Sen demi süzsen,ben kaynayan suya küssem
Çoğalmasa demlerimiz
Her kent bir yürektir
Bir vedayı anlatır bu kent
Bir yakadan diğerine
Son sözcüklerin ansızın belirdiği
Ölüm selası kadar alır götürür bu kent.
Her veda,
Boğazım üşür,nefesim soğuk
Bıçak dayanır ruhumuza
Bıçaklanmış iklimimiz
Ölümler soluk katıklar soğuk
Bıçak soğuk tutan eller soğuk
Düğümlenen nefes, ölümler değil
Nasıl da heveslenmiştik hayata
Avuçlarımız gökyüzünde
Ayaklarımız toprakta
Denizlere katışıp
Güneşe bulaşacaktık.
Bahar saydığımız gecede
Herşey,değişir
Görüp göreceğin her şey değişir.
Gelir geçere ayarlı bu dünyada
Sen,ben ve insan değişir.
Sevdiklerin,sevemediklerin
Sevipte tutamadıkların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!