Gündüz der: güzeli benim gösteren,
Güneşim toprağa hep hayat veren,
Rengarenk gülleri yollara seren,
Ölümsüz sevgiler bende bulunur.
Gece der: insanın kabusu benim,
Sen Ağustos karı,Şubat güneşi,
Baharda açılan KIRÇİÇEĞİmsin.
Sen ki bu dünyada bulunmaz eşi;
Dünümsün,bu günüm,geleceğimsin.
Adın Melek Berru; meleksin kızım,
BEYAZın temizliği,SİYAHın asaleti,
GRİnin hüznü kadar,PEMBEnin neşesi var.
KAHVERENGİde kasvet,MAVİ huzur demeti;
Rakseden bütün renkler,hep benim ruhumdalar...
Sonbahar SARI gönlüm,LACİVERT hülyalarım,
Hangi güç var ki seni yüreğimden koparsın?
Yer-gök sarı lacivert, her yerde hep sen varsın,
Tüm ülkeye kök salmış asırlık bir çınarsın,
Tek bir nefes, tek bir ses; gölgende biz bir olduk;
Dev bir güç var arkanda, tam yirmibeş milyonluk.
Bir yaprak gördüm ağaçta;
Sararmıştı, kupkuruydu..
Anlamıştı ki mutlaka,
Bu onun hazin sonuydu.
Bir yaprak vardı ağaçta,
Can dostum, elimde yazdığın mektup,
Dilerim son mektup olmasın, e mi?
Korkarım yazmazsın; beni unutup,
Bu dostluk mazide kalmasın, e mi?
Satırlar duygulu, hassas ve narin,
Sen kendini bilmiyorsan;
Bizlerin ne günahı var?
Ondan bir ders almıyorsan;
Sözlerin ne günahı var?
Aydınlığa sövdün ise,
Her çiçeği kokladım, manolya koklamadım,
Oysa ben, her anımda manolyayı özlerim,
Geç geldi şairliğim, ben onu saklamadım,
O içime gizlidir, ona açık ellerim;
Her çiçeği kokladım, manolya koklamadım.
Üç şey var,
Hayatımdalar...
Önce, beni yaratan...
Durmadan duraksamadan;
Nefes aldıkça ismini andığım,
İtirazsız ve de yürekten bağlandığım,
Sana anlatayım, bu benim halim,
Bana bir kulak ver "pir"im, ne dersin?
Madem ki ağzımda dönüyor dilim;
İki laf edelim derim, ne dersin?
İnsanı severim, bakmam rengine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!