Açamazsam gözlerimi bir sabaha,
Kaç kişi ağlar arkamdan?
Kavuşsam bir Allah’a,
Beş, belki az ondan!
Kaçtım zannettim ezelden!
Dedinki, çağırma beni!
O yüzden beklerim sessizce seni.
Dedinki, üzülme arkamdan!
İnsan nasıl mutlu olur sevdiği olmadan.
Bu pici kim umursar?
Hangi anne baba böyledir?
Dolu kafam taşar ve kanar.
Ne yanlış hayat, niye böyledir?
Kim umursar ki beni,
Ne görsem hatrıma düşer, o vakit
Sensiz nasıl gecebilir, bu vakit
O vakit hep benim ol istemiştim
Şimdi ise hep düşlerim o vakit
Sandın ben hala oyum, ben sandım hala osun
Kandık, yatırmadık ne enine ne boyuna
Hissetmiyorum artık mazisi gibi, ya sen?
Öğrendim zormuş girmek yabancının koynuna
Gemiler kör, görmez karayı.
Sadece takip eder göğü ve yıldızları.
Ama bilmezler, hakikat değil semanın ayı.
Karanlık gözleri kapamış, ay ise şaşırtmış yolları.
Ya Rabbi
Niye yaratmadın beni o vakit
Belki olurdum hepsinden efâl!
Ya Rabbi
Şükürler olsun beni yaratmadın o vakit
Yaz yaz nereye kadar Garip
Kim napar senin anlamasız sözlerini…
Peki napalım, garip yazar yazar
Kim naparsa yapar sözlerini
Nerede yiğitlik, mertlik? İnin er meydanına!
Kadın, çocuk öldürme, pis artık!
Dünya gözü görmemiş bebek, ne yaptı sana?
Cehennemin dibine kadar yolun var artık.
Zaman nasıl geçer bilir misin?
Anamdan çıktığım gün dün gibi...
Aynadaki kimsin?
Aynadaki, aynı babam gibi...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!