Sırtımdaki hançer artık bir izdir sadece,
Karanlığı tükettim, bitti o uzun gece.
Kimin ne bıraktığı değil, benim ne bulduğum,
Önemli olan artık, küllerimden doğduğum.
Yıkılan köprüleri ardımda yakıp geçtim,
Bugün de bizim için çal kemancı
Ruhumun bedenime karşı kalmadı inancı
Lokman hekim şayet getirecek olursa ilacı
Ne acı kalır ne de bitmek bilmeyen sancı
Bugün ben bile kendime bu kadar yabancı
Gözlerin... gecenin en yıldızlı kuytusu,
Baktıkça kaybolduğum o dipsiz kuyu.
Sözlerin, bir fısıltı; ruhumun uykusu,
Seninle yeşerir içimde sevgiye duygu.
Bir nehrin denize koşuşu gibi sana akışım,
Yüreğin bir pınar, hiç durmaz akar,
Gözlerinde şefkat, siler her yası.
Bize sevgi ile, merhametle bakar,
Sensin gönlümüzün şifası, hası.
Kötülük gelmesin, kol kanat gerdin,
Sen anlat, dinlerim sonuna kadar,
hiç bunalmadan, sıkılmadan.
Sesin gecenin en güzel şarkısı gibi,
gecemi sabaha katar yine dinlerim seni.
Sen anlat ki,
Eskisi kadar konuşasım yok;
Ne hissettiğimden bahsedesim yok;
Hiç kimseyi merak etmiyorum
Hiçbir şey ilgimi çekmiyor
Hiçbir hararetli konuşmayı dinleyemiyorum;
Güneş usulca çekildi daldan,
Ruhunu arındır o eski halden.
Kapansın perdeler gürültü bitsin,
Bırak kederler kuş olup gitsin.
Sıcak bir çay demle, yaslan geriye,
Dumanlı yollardan usandım, geçtim,
Vefasız yüzlerden dersimi aldım.
Ben artık tertemiz bir sayfa açtım,
Sahte kalabalıktan tek başa kaldım.
Şimdi ufuk başka, denizler duru,
Hayatımdan bir anlam yok aslında
Umutsuzluk denizinde bir geminin kaptanıyım
Dinleyin isterseniz kendimi anlatayım
Beni biraz daha yakından tanıyın
Güvertem hüzünle dolup taşar
O eski defteri kapattım, bitti,
Zehirli sözleri rüzgara saldım gitti.
Dünümde kim varsa, hepsi de yitti,
Ben yalnız kendime, özüme kaldım gittim.
Şimdi bir gemiyim, limandan kalkan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!