Alabora olmak üzere olan geminin çaresizliği kadar inanmıştım yalnızlığa.
Bir hîv gibi ışıl Işıl…
Masmavi bulutların özgürlüğü gibi yalnız mı insan?
Irmaklarından mey akan cennet
Diyorlar.
“Yalnızlık orada mı unutulacak?”
Dünyanın ıssız bir yer olduğunu,
İnsan yaşarken öğrenirmiş.
Bir yaprağın usulca serzenişi,
Bir nehrin özgür akıntısı…
Özgürlük, dünyaya hasım mıdır acaba?
Ne bilelim…
Geçmişin ve geleceğin pençesinden bakan insanlar gibi
Çaresiz kalabilir mi bir insan?
Belki bir bitiştir hayat…
Ya da güzel bir başlangıç.
Yaşantımızdaki izlerle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!