Anlatirsam hüzne boğulur serçeler
Göz yaşı dinmez keyif çatar bahçeler
Deli dolu bir hikayenin içindeyim
Kafam bulanik hasret çiçeğim
Kar yağdı kalp dışar da mı bileyim
Deli dolu kırık bir hafızanın dibindeyim
Çıkarmıyım şunun dibinden
Döküldükçe dökülür kalemden hatralar
Papatya misali son bulur sayfalar
Kalem haklı çıktı güzeldi anılar
Bir gün gelir o gün son papatyam
Sarmaş dolaştık papatya
Nedendir bilmiyorum kalmışım akşamdan
İçimde büyüyor dertten salkımlar
İnce bir çizgi ramak kaldı hatradan
Durgun bir deniz gibi çıkmaz kafamdan
Her ağlamaklı vede içli bir şarkıda
Uzağım bu gece hayalerimden
Sayfası kopmuş kitaba hitaben
Kazıyorum sayfalara akilalara
İçimden gelenleri dilerken
Uzağım bu gece hayalerimden
içimde ne varsa
hiçbir dilde yok karşılığı
bir suskunluk var ki
anlatsa yeryüzü titrer, gökyüzü ağlar
Bir nehirdim göle çevirdiler beni
Olmadık yerlerde konu etiller beni
Bende bilirdim icimdeki beni
Alem budur söyler durur
Yüzsüzlükte seviye göstergesi bin basmış
Ne kadar iyisin bize karşı
Hep dik duruyorsun soğuğa karşı
Hep siper oldun bize karşı
Hep doldurdun bize aşı
Hiç bitiremedin bu telaşı
Arada bir kaldırırsın kaşı
Duydum ki yokluğum ona yaramış
Gezip dolaşıp beni takmaz mış
Ben ağlarken sayfalar kararmış
Biliyorum sevgiler hep yalan
Hasret hüzün peşimi bırakmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!