Kalbimin doğusunda bir yalan dünya vardı.
Okyanusları mavi olmayan.
Benim için hayat,
Kalbi kalpazanlıktan kırk sene yatmış çıkmış bir kadindı.
Oğlan kıza bir gül alsa
Bilirdim odur en kırmızı zaman.
Biliyorum kalbin bu heyecana müsait değil
Sen zaten hiçbir sinemaya
Tam vaktinde yetişemedin
Bütün vapurlar senden önce kalkmıştı belki
Ve bütün biletler sen gelmeden satılmıştır
Boşuna telaşlarla yordun günlerini
kanayan yara kanamaz daha
kara kaplı dünya
karardı ay yaramaz daha
sensen eğer bana dünya
Umutlar altüst olur
Belki bir doz sevgiye muhtaçtım
Yolu aydınlık soğuk Bir sokaktım
Her gelene sıcak bir kucaktım
Kim derdi ki ben bir silahtım
Ateşler içinde yol alırdım
Sebepsiz boş yere yâşarken
Tutuverir elinden koşarken
En iyisi bumu hayat dedirten
Açı verir çiçekler sen gülerken
NiçiN yaşıyorum ben,derken
Bir ışık olur
Ben şair olurum sen baştan ayağa şiir
Birbirimiz için yaratılmışçasına
Düşüncelerimiz ruhlarımız bir olur
Kalplerimizde huzur bulur
Ben şair olurum yazanım ilahmm sen
Yazılır satırlara bı sevdaya dair ben
Ayrılmak, acının en büyüğüdür,
Farklı yolları vardır bu ayrılığın.
Zaman, bize yardım edebilir mi acaba,
Bu dehşet veren sessizlik sona erebilir mi?Seni seviyorum, en korkunç acı da bu.
Kalbimde yanan kor ateş yakıyor kalbimi.Seni seviyorum, bu bir gerçek,
Affetmeye karar verdim, artık ne yapacağımı biliyorum.
Duraksayan yel kalsın,
Şah(mat ) damarımda..
DELİRDİM yine
Seviyorum yine gel-gitlerin doğallığıyla
Tehlikenin tekinliğinde dolaşmayı
Zafer atlıları gibi hırçın koşsun,
Bu gün kafam dolu patlak çuval misali
Solumda bı sızı sanki dersin suvari
Gidince, gülün rengi sarardı gözlerimde
Mutluluk dolu dünyam karardı gözlerimde
Gözyaşların yağmurdu, ıslatırdı içimi
Gece bir iki acı bir tozla soğuk hava
Karanlık içinde sisli kar taneleri
Akar içime içime buz kütleleri
İnsan dediğimiz buzdan heykeller
kaldırımda erimez insaf bilmez
İnsanlık bilmez sevgi bilmez
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!