Övme sen kendini bilen biliyor
Egon yükseldikce nefsin gülüyor
Nefsin iştahıyla ruhun ölüyor,
Bu sarmalda vicdan huzur mu bulur.
Varsa vicdanına sor da karar ver.
Ne özünü kirlet nede zarar ver.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta