Işıklar yavaşça kapanıyor
Sesler gittikçe uzaklaşıyor benden
Mucizevi zamanlar akıp gidiyor elimden
Tutamıyorum aşkı, kayıp gidiyor benliğimden
Hayat tüm oyunlarını oynuyor bedenimle
Yorgun ruhuma vuruyor sahtelikle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta