Mucize ve Zaman Şiiri - Erkan Özayça 2

Bir gelincik çıkıverir
‎Ansızın lalelerin arasından.
‎Bir kurak, çorak toprak yeşeriverir;
‎Üzümsüz asma koruk dolar,
‎Kısır inek doğurur, bakarsın...
‎Söz kesilir, dil dolanır,
‎Ağlarsın. . .
‎​"Olmaz" deme,
‎Neler oldu bu dünyada...
‎Anlatması çok zor iki mısrada.
‎Sabahı olmayan ne gecelere,
‎Ne güneşler doğdu;
‎Güneş ışığıyla ne karanlıklar boğdu.
‎Ne alevler kül oldu,
‎"Dokunma" düzene,
‎Yanarsın. . .