Ve Asıl Hikâye
Ve asıl hikâye,
kendi değerini anladığın gün başlar.
O güne dek hayat,
başkalarının gölgeleriyle çizilmiş
Yalanın Gölgesinde
Bir yalanın içinde yaşıyorsun,
Attığın yalana kendin inanıyorsun.
Kurduğun hayallerin duvarlarını,
Gerçek sanıp başkalarına anlatıyorsun.
Yandın Arkadaş
Bir kadına yanlış yaparsan, yandın arkadaş,
Ne özrün yeter, ne de zamanla kapanır yara.
Bir kere kırıldı mı kalbi,
Sessiz gider… ama içinden bir seni, bir kendini yakar da yakar.
Yara Bandı Değilim
Başkasından yediğin darbeleri benden çıkarma,
Ben senin sığınağın değilim,
Ben yara bandı değilim,
Kapatmam başkalarının açtığı yaraları.
Yargısız Dünya
Her hata, her günah insanın kendi yükü,
Kimi taşır sırtında, kimi saklar gönlünde.
Ne kalem yazar hepsini deftere,
Ne bir kul anlar diğerinin derdine.
Yaşarken Defnettim
Ben kendimi
Yaşarken defnettim,
Kendi ellerimle örttüm üzerimi,
Toprağın sessizliğinde sakladım
özgürlük
Bir çocuğun titrek elleriyle
duvara bıraktığı yazıyla başladı her şey.
“Yaşasın devrim, yaşasın kardeşlik”
diye haykırdı kireç kokan taşlara.
Yeni Bir Başlangıç
Belki de yeni bir başlangıç yapmanın vaktidir,
Eski defterleri kapatıp, küllerden doğmanın vaktidir.
Karanlık gecelerin ağırlığını sırtından indir,
Gözlerini ufka çevir, orada ışık seni bekler.
Yetmedi mi Yalanların?
Yetmedi mi söylediklerin,
Dudaklarından düşen her kelime,
Bir umut gibi doğup
Bir mızrak gibi mi saplandı kalbime.
**Yokluğuna Sitem**
Ey sevgili, isyanım yok ama yüreğim dar,
Gülüşün bir hicran, bakışın ağır bir zar.
Sensiz geçen geceler, çölde serap gibi yanar,
Aşk ki bir mum, erir sessizce karanlığa karşı!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!