İhtarname Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Açığa aldım sevgini,
Mühürledim senden kalan ne varsa
Firuze duvarlar ördüm,
Gizin görünmez ağyara
sızlanma.

Sorgulatma bahtını boş kağıtlara
Gölge bariyerlere yaslanma
Set çek geçmişinle arana
Dilin dönmesin hep,
konuşma.

Yeter yorgunluk verdiğin sulara
Daha kaç müsaade
Kirinden arınmana
Mana yalnızlık sever,
kaçırma.

Çeksin yükünü mücerret
Kapı var, ümitsiz kalma
çok da uzak değil kerevet,
Yeter ki ateşi harlayan
sen olma.

Çek at perçinlerini dünyanın
Cazibesine kapılma
Her perde ayrı bir karanlık
Aldatır kelam
yem olma.

Halin vaktin yerindeyken
Azad et tüm köleleri
Şahit yazarlar seni orada durma
Besleyen yok ölüleri
Boş hesap yapma!

Efkar demini bulmuşsa
Nedamet duy sonsuzluğa
İkramdı, denk geldin bu buluşluğa
Bağını gazele uğratıp
satma.

“Düşürme dilinden, an ki her defa
Hacetin boynunda kesret olmaya”
Bitmez, daha uzar bu cefa
Kurtuldum sanma.

Sen sen ol, gönlünden çıkarma yâri
Seher ne lütuftur, perdeler açar
Aydınlık her lahza nimettir cana
Unutma.

Usanmışsan şu hayattan
Kefen biç artık dünyaya
Menziline çok az kala
Defnet ihtirasları sebatla
Bir muhtıra sun cihana
upuzun bir yol var
durma...