Mubannü Sevgi Şiiri - Melek Dalgıç

Şair nedenini bilmez sanır ama
Ruhundan süzülen sözler
Damalar kalemin ucuna
Kırgınlıklar dile gelip
Taşınamaz olduğunda
Ruhu kaleme geçer
Kağıt ağlar o anda
Mubannü bir sevgi
Düşünce kalbe
Ay çiçeği olur
Gün boyu güneşin izini sürer
Sanki gökyüzüyle
Gizil bir anlaşma yapar
Yağmuru sevse de
Sakınır kendini
Kalbi ıslanırsa
Rengini kaybetmekten korkar
Çünkü yağmur güneşi saklar
Yine de Başını her çevirdiğinde gökyüzüne
Güneşe biraz daha yaklaşır bulsa da kendini
Güneşe aldanırsa yakar
Gövdesi salınırken
Boynu öne düşerse diye
En çokta ondan korkar
İnandığı yerden kırılır ya
Ay çiçeğinin kalbi güneşe düşse de
Bir yanı güneş
Bir yanı kekremsi bir tat gibi
Buruk duygular
Yarını olmayan mayhoş bir gün gibi
Sır olmuş onda uykular
Ah kalbi ağrısız mı
Sevdiğini yatsıma
Gitmekse önce kalpte başlar
Herkese açamadığın kalbini
Yanlış yerde bırakmaktan korkar
Yan yana olsa da her şey yarım
Birde bensiz olsun
Beklentin ölünce
Sesiz olur vedalar