Kendini kaptırıp menfi bilime
Sakın yüz çevirme kutsal ilime
Yazdım diye hemen iki kelime
Dem vurup ta durma edebiyattan
Layık olmayana methiye dizme
Sen kalbime yara açtın derinden
Bir yaralı bağrım da sinem kaldı
Terk edip giderken söktün yerinden
Ruhumu götürdün bedenim kaldı
Bana senden başka güller dikendi
Boşa gitti sana verdiğim emek
Hasretin bağrında hiç oldu Leyla
Yüzüme gülüşün yalandı demek
Bilmedim bu nasıl göç oldu Leyla
Bu kara sevdamı başımdan atmak
Sinek kahraman
Varmıdır bu söyle ALLAH emrinde
Çalışıp terlemez bir gün ömründe
Arılar bal yapar kimin umrunda
El işinde sinek olur kahraman
Yine acı damla döktü kalemim
Yine satırımı hüzün bürüdü
Gerçek demokratı göçtü âlemin
Çileler içinde ömürü çürüdü
Günü tam şafaktı geceyi gördü
Bacası tütmeyen ışığı sönük
Öylesine viran haldeyim sorma
Bülbülü ötmeyen haraba dönük
Baykuşlar üşüşmüş beldeyim sorma
Yandı yürek erim erim kavruldu
Üzgünüm moralim bozuk
Olamıyorum neşeli
Bezginim yüreğim ezik
Derdim sanki dört köşeli
Ömrüme payidar olmaz
Tüm kini nefreti söküp atmalı
Şeytanın şerrine uyulmamalı
Sevgiyi bedava döküp satmalı
Bence muhabbete doyulmamalı
Gönül bahçesinde güller bitmeli
Her günçektirdin cefa görmedim sende vefa
Hayırsızın birisin yıllarca aramayan
Bir gün olsun dünyada sürmedim senle sefa
Sen elinin körüsün bir işe yaramayan
Olacaksa olmasın sana benzer kız gibi
Her soldukça yakar yüreği haşlar
Sine mi bırakır güller adamda
Bitiyor dedikçe yeniden başlar
Derman mı bırakır yollar adamda
Gün geçtikçe saçlarını yoldurur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!