Muammer Baydere Şiirleri - Şair Muammer ...

Söylediğin sözlerde yazdığın her şiirde
Haddim olmasa bile hep kendimi ararım
Kalabalık içinde yalnızım bu şehirde
Sensiz ne iş yaparım söyle neye yararım

Her satırda bir ima üstü kapalı sözler

Sen yüzüme bakmadın ama ben seni süzdüm
Çok güzelsin çok masum aşka aşık Nur sensin
Gerçi hayran oldum da ne üzüldüm ne üzdüm
Gözlerimde parlayan ışık ışık Nur sensin

Ne olurdu solusak ikimiz bir havayı

Ne olur bir daha beni arama
Bir abi olarak anılıyorsam
Gözlerin bir ümit veriyor ama
Kendimi affetmem yanılıyorsam

Suçludur severken sevildim sanan

Kimse tutmaz yerinizi
Dünyalara değenlerim
Ayırmam hiç birinizi
Benim canım yeğenlerim

Esracığım ilk gözağrım

Bir pohpohla geldin tava
Sen gerçeği ne tanırsın
Sağda solda bize hava
Atma sonra utanırsın

Eğik görüp başlarını

Silah gibi kullanmam her tuttuğum kalemi
Kastetsen de canıma senin yerin özeldir
Sevemedim yıllardır zaten sensiz alemi
Senin elinden ölmek yaşamaktan güzeldir

Hep geceyi yaşadım olmadı ki sabahım

Eğer değer verip de sevgimi övüyorsan
Kadrimi kıymetimi bileceksen bil sevda
Aşktır meşktir diyorsan birazcık seviyorsan
Gönlümün gözyaşını sileceksen sil sevda

Ne yavru ceylanımı ne de körpe kuzumu

Sorarlar “sen nasıl mutlu yaşarsın”
Derim ki “Tanrı’nın şanslı kuluyum”
Dilerim gülmeyi herkes başarsın
Ben bunu sürdüğüm ize borçluyum

Yanılıp bir hata yapsam da bazı

Bakışların değişti
Artık içten bakmıyor
Beni bir çöl güneşi
Senin gibi yakmıyor

Yorma sakın dilini

Bir İstanbul sonrası bana veda ederken
İkimiz de susmuştuk gözlerimiz dolmuştu
Son defa sarılmıştık sen buradan giderken
Ve son sözümüz “Seni seviyorum” olmuştu

Firari arzuların suç ortağı tasaydı